به یاد آزاده داننده عزیز دوست و همکار گرانقدرمان!

1400/11/30

فکر می‌کنم هم خودش و هم نزدیکان و دوستانش این اواخر انتظار این پایان محتوم را داشتند. با این وجود خبر از دست دادن آزاده داننده، این انسان فرهیخته و ارزشمند همچون آواری بر سر دوستان و نزدیکان وی خراب شد!

آیا تصویر انسانی سخت‌کوش، متعهد به اصول حرفه‌ای و شیفته تقویت نهادهای مدنی این ذهنیت را در ما ایجاد کرده بود که می‌تواند از پس این "مهمان ناخوانده" برآید؟

آیا علیرغم پذیرش همگانی مرگ به عنوان نقطه پایان زندگی دنیوی، چگونگی بازی سرنوشت در تحقق آن برایمان ناشناخته است و همین اسباب تاثر و فروریختن ما را رقم می‌زند؟ یا فقدان اثربخشی و فواید حضو وی، در خانواده و جامعه حرفه‌ای این پریشان خاطری را به همراه می‌آورد؟

در قریب بیست سالی که افتخار آشنایی و همکاری صنفی و حرفه‌ای با ایشان را داشتم همواره در کنار پشتکار و عزم و اراده قوی در پیگیری هدفمند کارها، برخی ویژگی‌های اخلاقی و رفتاری وی برای من و بسیاری از دیگر همکاران، آموزنده و درخور تامل بود.

"داننده" هدفمند بود، می‌دانست که چه کاری را باید انجام دهد و چه کاری را نباید، در رعایت ضوابط حرفه‌ای منافع فردی و کسب و کارش اولویت نداشت، صادق و درست گفتار و درست کردار بود، با نظم و انضباط کاری محکم‌اش در تحقق اهداف کاری همواره اطمینان بخش بود، او جایگاه ارزشمند خود را می‌دانست و در این باب نه حاضر به مصالحه بود و نه بلندپروازی بی‌رویه داشت.

معمول است که انسان‌های والا در سخت‌ترین شرایط "احساس عاملیت" خود را خواهند داشت و هنگامی که در چند هفته قبل با شرایط بسیار سختی که داشت، تلفنی پیگیر تحقق یکی از موارد صنفی بود باور کردم که ما این گونه انسان‌های برجسته را در پیرامون خود داریم ولی قدر آن‌ها را آنگونه که باید ندانسته‌ایم.

با ابزار همدردی عمیق با مادر، همسر و فرزند گرامی‌شان و سایر نزدیکان، دوستان و همکاران ارجمند، اطمینان دارم یاد و خاطره این بانوی ارزش آفرین که وجود و حضورش در همه شرایط اثربخش و یاری دهنده ما بود همواره گرامی خواهد بود.

 

پرویز رحمتی

اخرین اخبار